QuasiNaga is het beeld van een gesloten en tegelijk open boek over de
Indische stamboom.
Techniek: houtdruk, fotocollages, textiel, staal, hout
2014

Samoe is een draagbaar object geïnspireerd op Samoerai strijders uit Japan
en op Afrikaanse en Aziatische goden. Samoe is een combinatie van
verschillende identiteiten uit verschillende culturen.
Techniek: textiel, fotografie
2013

Radiodocumentaire over de Indische stamboom van Constance van Duinen
door Michal Citroen van het programma OVT, VPRO radio.
2012
CONSTANCE VAN DUINEN
HANS CITROEN
In Nederland vindt je diverse culturen om precies te zijn zo'n
180 verschillende culturen. Deze culturen hebben allen eigen
rituelen en gebruiken, die soms overlappingen hebben.
Binnen een aantal culturen wordt er gecommuniceerd door
middel van bijvoorbeeld sieraden of textiel. Zo vertellen de
diverse Angisa in de Surinaamse cultuur ieder iets anders
bijvoorbeeld of een vrouw getrouwd is of niet. En zo gebeurd
dit in verschillende andere culturen ook, zoals de Islamitische,
en Afrikaanse cultuur.
Je ziet tegenwoordig vooral jongeren sommige van deze
gebruiken versmelten en of samenbrengen en zo nieuwe
symbolen en gebruiken creëren.
Ik heb  doormiddel van sieraden, doeken en beelden
vertalingen van deze interculturele relaties in Nederland 
gecreëerd.
Sieraden en Objecten geïnspireerd op de Surinaamse, maar
ook andere culturen en  gebruiken. Vormen waarin tradities,
nieuwe gebruiken en verhalen gevangen zitten.
Versmelting van diverse invloeden op een zo homogene en
symbolische manier, die duidelijk laten zien dat zij van een
vormgeefster zijn, die tussen twee culturen is opgegroeid.
CHEQUITA NAHAR
NISHIKO
Ik bekeek op het computerscherm een foto van zojuist gearriveerde Joden op het perron van Kl Birkenau. Ik zoomde in. Een gedachte overviel me. Het was alsof ik draaide aan de lens van de Duitse fotograaf, maar de zoom bestond in 1944 nog niet. Hij fotografeerde met een vaste lens. Ik liep dus in zijn schoenen de foto in. Plotseling stond ik face to face met een meisje. Ze was me niet eerder opgevallen. Ze maakte een slaande beweging met een lepel. Ze was een jaar of vier. “Jij gaat zo dadelijk dood,” zag ik mezelf tegen haar zeggen. Ik schrok. Dat moet ook de Duitse fotograaf ook hebben gedacht. Hij wist wat er een uur later met die mensen ging gebeuren. Tijdens het klikken van zijn camera besliste een wapperende SS-hand over leven en dood.
Het afgelopen jaar (2014) heb ik elke dag naar een afbeelding (170 x 120 cm) van het lepelmeisje gekeken. Ik heb een hekel gekregen aan die foto, te glad. Ik hou niet van fotografie. Fotopapier is arm van materie. Als academiestudent verzeilde ik ooit in het huis van de kunstenaar Jan Schoonhoven. Ik zag hoe hij een zojuist gelijmd kartonnen reliëf in elkaar beukte. “Te glad. Het moet vanuit de troep weer worden opgebouwd,” bromde hij me toe.
Die aanpak heeft me gevormd. Ik vergelijk fotograferen onwillekeurig met schilderen. Een schilderij maken is een proces van bewerkingen waarbij het één door het ander schemert. Zo ontstaat een huid. Het moet niet te vlot verlopen. In een schilderij dat stand houdt is onvrede overwonnen.
Ik heb de foto van het lepelmeisje op karton geplakt. Het papier rimpelde. Ik smeerde op de donkere partijen zwarte en bruine verf. Ik spetterde ruw, wat rood en transparant wat paars. “Niet te veel eerbied voor je onderwerp, schijt aan,” bromde ik mezelf toe.
Het lepelmeisje stierf in het jaar ook waarin Piet Mondriaan doodging en een bijna voltooid schilderij achterliet dat naar Nederland verhuisde. Een boogie-woogie van rood, geel en blauw, met zwart en wit, en nuances van grijs. Een paar tonen van dat stuk zijn geland op de foto van het lepelmeisje.
For the work Influence and Result I have spent three weeks to remember as many names as I could. After that I placed them alphabetically and edited it like an end credits of a film. The work lasted 20 minutes and it depicted the immensity of the influences which I have received from over 600 people to form characteristics of myself. It was in 2007, the year after I came to the Netherlands.

For the exhibition Mixed Mix in 2014, I am making the new version of this work by simply redoing what is have done in 2007. There will be the names which remained, disappeared and joined in my limited memory. In any cases the work will trace out the influences metaphorically which I have received during the time in the Netherlands in the last seven years.